Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

 

Elke dag hetzelfde, verveling alom. Is dat alles? Er moet meer zijn, toch? En er zijn er honderden die je willen helpen om dat meer te vinden, in boeken, in vermaak, in entertainment. Maar het enige wat zegt dat er meer moet zijn is denken. Door het feit dat er meer moet zijn, bestaat verveling. Verveelt de koe in de wei zich?

Het hele lichaam functioneert zonder zich ook maar af te vragen ‘hoe’ het dat doet. Wat jij leven noemt heb je daarvan gescheiden, je hebt het gescheiden van wat vanzelf gebeurt. Het is een leefwijze, die op geen enkel gebied in relatie staat tot het levende organisme. ‘Hoe moet ik leven?’ vernietigt de natuurlijke manier van leven. Cultuur vertelt jou wat je moet doen om te leven!

Zie je de absurditeit? Steeds sneller en sneller lopen om nergens aan te komen. Verveling is je grote probleem en je wilt het oplossen door er van weg te lopen, te gaan shoppen. Yoga doen, mediteren, sporten, vakantie nemen.

Elke maatschappij baseert zich op het realiseren van een doel, spiritueel of materieel. Dit doel nastreven veroorzaakt lijden want je bereikt het nooit. Dat is ONVREDE.  Er is geen ‘spiritueel’ of ‘materieel’ doel, het is louter denken. En een gedachte kan nooit bereikt worden. Het instrument om je doel te bereiken is hetzelfde wat vertelt dat er een doel is. Dualiteit bestaat louter als denken, en dat is ok om je weg te vinden maar in wezen is dualiteit niet bestaande. Geluk of ongeluk, pijn of genot, arm of rijk, levend of dood: dezelfde gewaarwording, zonder het ‘ding’; puur gewaar-zijn.

Wat jij doorgaans ‘angst’ of ‘woede’ noemt zijn pure uitbarstingen van dezelfde energie, als golven in dezelfde oceaan. Het idee dat ze bestreden moeten worden, ingetoomd, verdreven is even absurd als beweren dat je Leven kunt doodslaan!

Let it be!

Wat is, IS die ‘angst’, die ‘woede’. Jij staat er niet los van. Alleen door het een naam te geven, ontstaat er een ‘ik’ die bang of woedend is. Louter in taal. Je hoeft er niets mee te doen. Het doet zichzelf al!

Moed betekent dat jij geliquideerd wordt door de hele sociale structuur. Jij doet immers nergens meer aan mee.

‘Denken’ is bezig zijn. Vermaak, amusement, entertainment. Problemen maken om ze op te lossen. Dingen zoeken die je zelf bent. Ergens van af proberen te raken en weten dat dit nooit lukt. Net doen of je het niet weet en een antwoord gaan zoeken. Iets verstoppen en zeggen dat je het kwijt bent…

Dat mag en dat is leuk maar geloof nooit dat jij het doet. Dan wordt het spelletje plots veel te serieus en is er geen lol meer aan. De ‘ernst’ in het spel is de ‘ik’. Dat is dodelijk voor het plezier. Ga in discussie, maak ruzie, verwijt de hele boel de kolere, sla erop los maar doe het omdat het doen veel leuker is dan degene die het meent te doen.

De ‘oplossing’ wordt nimmer in vraag gesteld want dan ben jij er niet meer. Je wilt maar al te graag degene aanvaarden of bewonderen die de oplossing, het antwoord geeft want dan ben jij weer van de partij!

Sta helemaal op je eigen voeten en vraag geen oplossing of antwoord; dan ben je vrij van de last van het hele verleden der mensheid en wat overblijft is MOED.

Zijn in vol vertrouwen van Zijn.

Advertisements