Tags

, , , , , , , , ,

 

vsshankar-1

We zien eigenlijk allemaal hetzelfde: de wereld is niets anders dan gereflecteerde energie. Die energie reflecteert zich als beelden, woorden en kleuren en daarom is het ‘verstand’ ook een deel van diezelfde energie – denken is geluid en geluid is energie. Het ongekende wordt op die manier gelabeld door het denken, door zichzelf dus. Gewaarzijn bedriegt dus zichzelf. Op die manier wordt een illusoire wereld manifest als ‘denken’ en ontstaat de idee dat de mens de doener, de spreker en de denker is.

Waarom leven we? Elke zin of bedoeling van het leven die je zou kunnen bedenken is slechts een gedachte. Zijn we slechts primitieve dieren met het vermogen na te denken over allerlei zaken en erover te filosoferen…maar zonder enige betekenis?

In principe is dat erg ontgoochelend, toch? Voor het EGO zeker maar als je het leven begrijpt, weet je ook wat ‘ontgoocheling’ is en ben je er vrij van.

Misschien is dat de ware zin van het leven, dat je het ziet als een illusie en dat je elk moment onvoorwaardelijk kunt genieten, wat er ook kome, zonder angst of woede, zonder na te denken over wat moet ik morgen doen of ik hoop dat alles goed zal gaan.

Maar dan zou je toch ook kunnen zeggen: ik doe niets meer en blijf de ganse dag in bed. In theorie ja maar dit toont aan dat het voor jou tot hiertoe slechts een geloof is. Alles zal precies gebeuren zoals het gebeurt en jij zou niet kunnen voorkomen om toch weer aan de slag te gaan. Een job te zoeken enz.

Leven gebeurt, sowieso, wat jij er ook moge over denken. Dus wees gerust! Zelfs als je gelooft dat jij niet de doener bent, blijft alles aan de gang, vanzelf en als je dit beseft, dan is dit wijsheid.

Advertisements