Tags

, , , , , , , , ,

Het is welhaast bizar! Denken zou een hersenfunctie zijn, biologisch dus. Een biologische functie zoals het werken van de maag of de lever.

De vraag is dan: wie heeft dit ontdekt? Het denken?

Alleen het denken zegt dat er denken is. De beste manier om zichzelf in stand te houden. Het is net politiek. Het denken is fascistisch in die zin dat het zichzelf beschermt. Je kunt het denken nooit in twijfel trekken want dit ‘in twijfel trekken’ is op zich reeds denken. Het ontsnapt hoe dan ook altijd de dans!

Maar het denken weet niets. Denken kan zichzelf niet denken. Denken denkt van alles en weet overal iets over te vertellen, het heeft de kennis in pacht maar het kan zichzelf niet denken en daar gaat het mis…

Als de gedachte ‘ik voel me niet zo goed’ opkomt, dan kan het denken die gedachte niet denken. De gedachte of gewaarwording IS er namelijk al!

Ze is er al voor het denken ze kan denken! Daar gaat het denken…

Denken weet niet dat het er is. Net als alles. En het weet ook niet dat het dat niet weet; dat is het leuke. Zo kan het bezig blijven terwijl niemand het doet. Het doet zichzelf namelijk.

Het object van denken – waarnemen, weten, ervaren – is tegelijk het subject. Dat wat waargenomen wordt is de waarnemer zelf! Dat wat ervaren wordt – de ervaring – is de ervaarder. Blijft enkel denken of waarnemen of ervaren of Zijn over.

Waarnemen lijkt zich te splitsen in een waarneming en een waarnemer, een object en een subject maar object en subject zijn één.

Advertisements