Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , ,

             Dat wat zegt dat jij bestaat, gaat op zoek naar zijn ware aard en beweert dan dat jij niet bestaat.

Is dat lachen of niet?

metamorphoses_de_l_individu

Vanaf het moment dat jij weet dat jij bestaat, is er angst. Vanaf dat ogenblik sta jij immers alleen op de wereld tegenover de vreemde, ongekende anderen. Die angst is niets anders dan het idee afgescheiden te zijn. Datgene waar je van af wilt, is datgene wat je niet kwijt wilt. Nou moe.

En dan doet zich het wat eigenaardige fenomeen voor dat een zich afgescheiden ik allerlei dingen gaat ondernemen om zich terug opgenomen te voelen. Terwijl datgene wat jij denkt te moeten ondernemen er precies de oorzaak van is dat je je afgescheiden voelt. Door bij de anderen te willen horen ben je afgescheiden van die anderen, een ‘ik’. Dat uit zich in talloze verenigingen, partijen, groepen, sporters, intellectuelen, religieuzen enz.… Spirituelen doen dat door toe te treden tot allerlei alternatieve stromingen zoals boeddhisme of natuuraanbidders.

In beide gevallen moet jij veranderen opdat je deel zou kunnen uitmaken van het geheel. Jij wilt erbij horen en daarom moet jij veranderen. Je moet je aanpassen. Het is en blijft een zielige vertoning. Een bij voorbaat verloren strijd. Het gevoel anders te zijn dan de rest versterkt nog door het feit dat jij nu moet ver-anderen. De neurose is niet meer veraf.

Elke poging gaat uit van een vermeend individu en het is net dat individu dat zich wil oplossen in het geheel. Het geheel van de groep, van de maatschappij of van de ‘essentie’. Er is nooit een afgescheiden individu geweest, dit was enkel een idee. Net door te proberen deel uit te maken, op te lossen in het geheel, bevestig je het bestaan van een niet-bestaand individu.

Je wilt er niet meer zijn maar je bent er des te meer doordat je er niet meer wilt zijn.

Elke vorm van plezier, troost, vergetelheid…is zoeken naar eenheid en die kun je nooit vinden omdat de eenheid al een feit is. Het is precies het zoeken naar vergetelheid, geboren uit de idee dat je iemand bent, dat ervoor zorgt dat die ‘iemand’ nog meer in het licht komt te staan.

Naast het idee, is er nooit zoiets geweest als een alleenstaand, afgescheiden individu.

Advertisements