Tags

, , , , , , , , , , , ,

En daarom kan het nooit weten of ervaren wat of dat het is, want dan zou het om een subject-object relatie gaan.

Wanneer je lacht en je weet niet waarom is het denken afwezig. Het denken geeft immers de reden aan waarom ik lach.

Alles is gewaarzijn. ‘Alles’ weet door te zijn, niet wat, waar of dat het is.

Eén Weten als Zijn.

Er is maar EEN beweging en EEN Mind, Ik Ben. Vanuit dat Ik Ben ontstaat de hele wereld. Net als in één en dezelfde droom (denken) tien verschillende mensen in een kamer naar dezelfde vaas kijken, is de wereld één beweging, één denken waarin verschillende objecten te voorschijn worden gedacht. Denken is immers gewaarzijn en zich niet bewust van zichzelf. De beweging is zich niet bewust – als verschillend van gewaarzijn, zichzelf dus.

Iedereen zoekt in de wereld naar geluk op welke manier dan ook. Dat is natuurlijk de verpersoonlijking – in de taal – van de beweging die Leven is. Maar niemand heeft het ooit gevonden. Omdat degene die ‘zoekt’ niets anders is dan de beweging in en als gewaarzijn zelf.

Gewaarzijn zoekt zichzelf niet, verlangt niet naar zichzelf maar IS zichzelf genoeg.

De mot wil enkel de vlam en als ze de vlam ‘ervaart’ is ze dood als ‘mot’. De zogenaamde ervaring is niets anders dan Ervaren in beweging, nergens heen, nergens naar verlangend.

Elk ‘verlangen’ verlangt in wezen enkel ‘verlangen-loosheid’.

Elke beweging in en als gewaarzijn verlaat gewaarzijn nooit.

 

Advertisements