Tags

, , , , , , , , , ,

Naar zijn eigen aanwezigheid. Hoe ruikt bijvoorbeeld azijn? Naar azijn toch? Hoe ziet een roos er uit? Als een roos. Hoe klinkt een bel? Als een bel. Hoe voelt pijn? Als pijn. Alles verwijst enkel en alleen naar zichzelf, naar zijn eigen aanwezigheid.

Naar zijn eigen zijn.

Door de vraag: hoe ruikt azijn? lijken er twee te zijn. Er is azijn en die heeft een bepaalde geur. Maar azijn IS de geur. En de geur is niets anders dan ruiken.  Wij delen de illusie dat azijn een bepaalde geur heeft en dus geroken, ervaren kan worden. Vandaar de dualiteit.

Niemand weet hoe ‘azijn’ ruikt…omdat er geen ‘azijn’ is. Er is enkel de geur, het ruiken zelf. Wanneer alles enkel naar zichzelf verwijst – en dat is zo -, naar zijn eigen aanwezigheid dan is er niemand meer die wat dan ook kan ruiken, voelen, horen, proeven of zien.

Alles is en is niet als iets.

Zijn.

Leven.

 

Advertisements