, , , , , , , , ,

Ervaringen zijn geen feiten. Je kunt geen geluid horen of geen boom zien. Het is onmogelijk om een aardappel te voelen. Dat spreekt voor zich, het is overduidelijk maar niemand merkt het op.

Ervaringen bestaan enkel als woord. En woorden zijn klanken. Welke betekenis kan een klank hebben? Welke zin hebben woorden wanneer ze nergens naar verwijzen?

Je kunt wel zeggen dat er gewaarwordingen zijn maar dat is een ander woord voor ervaringen en ook gewaarwordingen bestaan niet daadwerkelijk, feitelijk. Ze bestaan louter als woord, klank.

Wanneer gewaarwordingen of ervaringen niet echt bestaan, waarom zou er dan iemand zijn om ze te ervaren? Ten eerste bestaat die iemand al niet, los van de zogenaamde gewaarwordingen want het is precies daardoor dat je weet dat je er bent.

Jij weet dat je bent door iets wat niet eens bestaat! Dus jij weet helemaal niet dat jij bent! Dat wat is, is dat wat is. Het is en is tegelijkertijd ook niet als iets wat waargenomen of ervaren kan worden. Wie zou er zich bewust van zijn? Dat is te gek voor woorden!

Er is geen ik en ook geen gewaarwordingen. Laat staan verschillende gewaarwordingen die van elkaar onderscheiden kunnen worden door een niet bestaand waarnemer. Er is dus zelfs geen waarnemen of gewaarzijn! Omdat waarnemen of gewaarzijn een subject-object relatie veronderstelt en die is er niet.

Wie of wat of waarom of hoe zijn bijgevolg totaal zinloze vragen. Geen enkele vraag doet er toe, wanneer de vraag naar niet-iets verwijst.

Er is ook geen bewustzijn, geen individueel en ook geen universeel.

Er is enkel ‘wat is’ en zelfs dat is nog te veel.


Er zijn geen vragen meer, niet omdat die er niet meer mogen zijn maar omdat niemand ze stelt.


The Open Secret.


, , , , , , , , , , , , , , , , , ,

This is unlike any other communication in that it directly and unerringly exposes the illusory sense of separation which veils oneness and illuminates the wonderful futility of seeking for that which has never been lost.

It seems that in the boundless energy that is oneness there can also arise a contracted energy which brings about apparent self-awareness. A powerful and convincing sense of self-identity seems to arise together with a belief in personal free will and choice in what is experienced as a real life story. All of these personal experiences can only apparently arise in what seems to be a very real but dualistic reality in which everything appears to be separate. This sense of separation can bring with it a sense of loss and a need to seek guidance, an understanding or a path or process that can promise fulfilment. There are attempts to seek unity which are totally futile because the separate seeker is apparently the very dualism from which it is trying to escape.

This dilemma is illuminated in this unique communication which makes no demands, has no expectations and does not cater in any way to the seeker’s need for answers, processes or a  path to follow. This uncompromising message can be both confronting and liberating.

The whole personal investment in making spiritual progress, becoming more aware, more still, more open or more anything at all can simply unravel in this radical revelation. The whole perception of “the self” or “the world” it seems to live in, can be transformed and leave nothing to support the illusion of personal separation, control and continuation.

Suddenly, the absence that was feared is the absence which is unknowable, but paradoxically is also the very fullness, the freedom that was longed for.

Awareness . . . the accomplice of separation

In this apparent world, the state of individuality is accepted as normal. For the individual, self-awareness is a constant confirmation of individual existence.

“I am aware that I am, and I am aware that you are, together with everything else that is happening. I am also aware that I am in a story in which I have free will and choice”.

This seems to be the individual’s established reality. However, it seems that, at this time, long established beliefs about reality are beginning to unravel.

Hidden within what appears to be the history of spiritual seeking can be found reference to the possibility of the separate self being illusory.

More recently, research by neuroscientists and others has established that the idea of there being a separate individual with free will and choice is illusory, but is maintained by the function of self-awareness. There has been much communication about these radical and surprising discoveries through the media, but with hardly any interest or reaction from the general public.

In what is seen in the story as part of the evolutionary process, the brain has generated a sense of self to bring about a partnership which can apparently create a primary animal, powerful and intelligent enough to control and dominate what is assumed to be a dualistic and threatening world.

For the process of a dominant self to emerge, the accumulation of knowledge seems very important, and so personal awareness would be a built-in function. For awareness to function it needs something apart to be aware of, i.e. “I know I am sitting on a chair” or “I know I am splitting the atom”. This individual capacity to be aware of and know apparently brings with it the opportunity to manipulate and dominate the world it lives in and also, perhaps, to satisfy its needs. However, none of these individual activities and efforts to make life better seem to bring self-satisfaction or a contentment that is constant. Consequently, seeking for some deeper meaning to life arises and finds expression in a multitude of ways. Again, the false assumption that personal knowing must be the approach to everything, including the attainment of constant fulfilment, inevitably confines the seeker to the limitation of its own experience.

Personal awareness initiates a subject-object experience in which everything that is happening seeems real. This experience generates a profound sense of something missing or lost.

The self, the individual, is a divided energy brought about by its apparent separation from unity. There are attempts to seek unity which are futile because the separate seeker is the very dualism from which it is trying to escape. However, the idea of non-duality arises and, although there is no such thing, the seeker inevitably hopes that it is a something that they can be aware of and attain. Teachings arise to satisfy this hope, and there are even conferences organised to discuss and discover how “non-duality” can be understood and realised. It is interesting that the major part of these conferences are concentrated on the investigation of awareness and consciousness, because these functions are believed to be the means by which self-realisation can be achieved. Unknowing is hardly ever mentioned.

Scientists are also involved in these conferences and attempt to describe what they have discovered about what they call “the nature of reality”. But whose reality are they talking about? If it is a reality which they personally experience, then it would surely be dualistic. Is that why their conclusions seem to be complex and contradictory, because they are attempting to find unity within a polarised experience?

An intrinsic part of the individual’s need to survive is its investment in meaning and purpose which reinforces the story of past and future, hence its assurance of continuation and progress. Personal awareness or consciousness is a knowing of apparent meaning and purpose within the story of me. It is this personal awareness that constantly maintains the sense of self, but also reinforces a sense of separation from that which has never been lost but can never be known.

September 2017, Tony Parsons

Be Present.


, , , , , , ,

While this is going on, you are no longer in touch with what is going on in the moment, with the sensations and the experience of the moment. Instead, the moment has been covered over by thoughts of some other moment in time. The present moment still exists, but it is not being experienced purely, simply.

A part of us doesn’t want to experience life purely and simply—the ego. It would not exist without the mental drama it creates. It exists and thrives on thoughts about the past and plans of the future. It constantly mulls over the story of me. 

Who the fuck cares?


, , , , , , ,

De ware verlichting bestaat niet in het ontdekken wie je bent. Dat gebeurt nooit. Mocht je ontdekken wie of wat je bent, dan ben je eindig. Dan ben je iets of iemand.

De ware verlichting is dat er geen verlichting is. Je bent wie je bent, dat is altijd zo geweest. Je weet niet hoe of wat dat is.

De ironie of de grap is dat je altijd en overal bent wie je bent zonder te weten wie je bent. Al de rest is een spelletje van de dualiteit. Je kunt en hoeft niet eens te weten wie je bent want dat weet je al, door te zijn. Het idee dat jij ooit zou weten wie je bent, maakt dat jij nooit weet.

Er is nooit wat gebeurd, er heeft niemand gezocht en er is helemaal niets aan de hand. Er is geen angst voor de dood want die angst kan alleen maar uitgaan van iemand. Je bent wie je bent. Ik ben die ben. Geen flauw idee wie of wat dat is.

Meer nog, er is niet eens iemand geïnteresseerd.

Who the fuck cares?

Just be.


, , , , , , , ,

“To be yourself requires extraordinary intelligence. You are blessed with that intelligence; nobody need give it to you; nobody can take it away from you. He who lets that express itself in its own way is a “Natural Man”.”

U.G. Krishnamurti

“And you cannot be anything other than you are. Let it sink deep into your heart: you can only be that which you are, never anything else. Once this truth sinks deep, that ‘I can only be myself’ all ideals disappear. They are discarded automatically. And when there is no ideal, reality is encountered.”


There is nothing to do, just be. Do nothing. Be. No climbing mountains and sitting in caves. I do not even say “be yourself” since you do not know yourself. Just be.

There is nothing to practice. To know yourself, be yourself. To be yourself, stop imagining yourself to be this or that. Just be. Let your true nature emerge. Don’t disturb your mind with seeking.

Being oneself is completely beyond all motivation. You cannot be yourself for some reason. You are yourself, and no reason is needed.

Nisargadatta Maharaj



, , , , , ,

Om te weten wie ik ben, moet ik weten wie ik niet ben. Maar als ik niet weet wie ik ben, kan ik ook niet weten wie ik niet ben.

Om te weten wat ik ben, moet ik weten wat ik niet ben. Maar als ik niet weet wat ik ben, kan ik ook niet weten wat ik niet ben.

Om te weten dat ik ben, moet ik weten dat ik niet ben en dat kan ik nooit tenzij ik weet dat ik ben en dat weet je niet tenzij je ook weet dat je niet bent.

Om te weten dat ik denk, moet ik ook weten dat ik niet denk en dat kan alleen maar door te denken.

Om te weten dat ik bewust ben, moet ik ook weten dat ik onbewust ben. Maar als ik onbewust ben, ben ik mij daar niet bewust van.

Om te weten dat ik weet, moet ik ook weten dat ik niet weet. En weten dat ik niet weet is ook weer weten.


Voor degene die denkt dat hij het moet weten. En die is er niet.

Wanneer ik echter niet eens weet dat ik niet weet, dan wil ik ook niets meer weten.

Er valt ook niets te weten…..


om te Zijn.


Fragmenten Alexander Smit


, , , , , , , , , , , , , ,

Het enige wat van belang is, is het NU. Het is zeldzaam dat je zoiets uit jezelf vindt, behalve als je heel intelligent bent, want als je heel intelligent bent, zie je het relatieve van alles al. Waarom zou je je zorgen maken? Het zijn de dommen onder ons die fanatiek zijn. Het zijn de onintelligente mensen die iets willen ‘bereiken’ in het leven. Want een intelligent mens realiseert zich op zijn achtste al dat er niets te ‘bereiken’ valt in het leven. Dat het um sonst is zoals de Duitser dat zegt. Maar als je een beetje dom bent, dan denk je al snel: Er is iets te bereiken! Er is iets te halen! Ik ga ervoor!”

“Je bent niet schuldig maar je bent ook niet onschuldig. Mensen met schuldgevoelens willen tot onschuldgevoelens komen, en dat is alleen maar de andere kant van de zaak. JE BENT ALLES, dus ook schuldig en ook onschuldig. Schuld is een concept. Onschuld is een concept. Wat JIJ bent is geen concept. JIJ bent geen idee. JIJ bent het Onvoorstelbare, waarin ideeën verschijnen en verdwijnen.”

“Wanneer we een klein beetje intelligent en gevoelig zijn, wat de meest afgrijselijke combinatie is op deze aarde, dan heb je heel veel moeten incasseren. En dat wil allemaal zijn verhaal vertellen! Daarom alleen al is het heel praktisch om, als je het een keertje moeilijk hebt, te zien dat je die Kennendheid bent en dat je vanuit die Kennendheid dat MAG EN KUNT ERVAREN. Maar pas het niet toe als een strategie maar gewoon omdat het LEUK is. Gewoon omdat je LEEFT. Gewoon omdat JIJ het BENT.”

“Want als je werkelijk dat Zelf bent, zul je het er niet over hebben. Dan ben je net als de oude Cheng, het interesseert je geen lor. Maar vergis je niet, mensen die dit geen lor interesseert, zijn niet gelijk aan de oude Cheng. De een staat aan het begin van zijn ontwikkeling en de ander staat aan het eind. Toch zijn ze in de kern hetzelfde. Hij die nog niet op zoek is, is helemaal niet geïnteresseerd in de Oorspronkelijke Geest en degene die gevonden heeft waar hij naar op zoek was, is ook helemaal niet geïnteresseerd in de Oorspronkelijke Geest. Toch is er een groot verschil.”

Waarom kan ik niet zien dat ook een ‘ik-structuur’ uit dit Bewustzijn voorkomt? Dat kun je niet zien omdat degene die het wil zien een fragment is. Degene die zegt ‘Ik wil het zien’ is een identiteit, een fragment en een fragment kan nooit het geheel zien. Alleen het geheel kan fragmenten zien. Wij noemen dat het ‘zien’. Maar op dàt moment verhuis je van ‘zien’ naar ‘zijn’ en is er geen ‘ik’

“Het betekent dat je alles wat je met je denken en met je gevoel hebt geïnvesteerd in wat niet waar is, zult moeten opgeven. Uiteindelijk geeft het gewoon zichzelf op. Wanneer er geen uitweg meer is uit werkelijkheid, is alles in zijn volledigheid aanwezig. Maar het is een risico. Vanuit het denken zul je dat risico nooit nemen. Denken is niet ingesteld op een risico. Denken is per definitie berekening. “

You got it. Die leegte, daar verveel je je zo ontzettend snel in. You got it. Maharaj zei altijd: ‘It is for our entertainment only.’ Alles is er enkel voor ons plezier. De hele zoektocht, dat gekibbel, al het gepraat erover. It is entertainment only. Maar goed, je zult maar een serieuze zoeker zijn en je voelt je niet serieus genomen. Oei. Dan heb je Shiva aan het dansen! En denk erom, het is niet om je teleurstellingen weg te praten door te zeggen: ‘Het is maar een spelletje.’ Het gaat om het vieren van je overwinningen én van je mislukkingen, je teleurstellingen, je frustraties en je meest krankzinnige gedachtestructuren en je gekte en je genialiteit en je volslagen gestoordheid, alles. Just celebrate!

“De vraag zou kunnen rijzen: wat is er mis met het onmiddellijke? Waarom separeer ik me van het onmiddellijke? Waarom doe ik alsof het onmiddellijke niet goed genoeg is? Omdat we ideeën hebben gemaakt over onszelf en over de wereld.  Daar kleuren we alles mee en we zien niet dat we dat filteren en kleuren ook zijn! Het filteren en kleuren is ook onmiddellijk.  Het geheim ligt absoluut in die ‘onmiddellijkheid’. Onmiddellijkheid kan niet ‘bereikt’ worden, niet tot doel gemaakt, niet bemachtigd, maar het is dat wat er altijd IS. Het wordt enkel overschaduwd door ontkenning, door het niet willen zien, niet willen zijn. Als u dat gezien heeft, heeft u het hele basisdilemma te pakken.”

“Wij willen echter niet in het onmiddellijke zijn omdat het onmiddellijke ons niet bevalt. Daar hebben we ons dus van afgescheiden en we weigeren het te leven.”

Radha Ma.


, , , , , , , , , ,

  • Ontwaken vindt alleen maar plaats in de mind omdat het de mind is die verlangt naar het ontwaken. Ontwaken is een begrip dat betrekking heeft op de mind, niet op ons, niet op het Zelf. Op het moment dat je zegt dat je aan het ontwaken bent, gebeurt dat in de mind. Het is niet de Waarheid. Wanneer je zegt dat je ontwaakt bent, betekent dit dat je al die tijd geslapen hebt. Het is de mind die slaapt en die ontwaakt. Als je werkelijk de Waarheid ontmoet en de identificatie met de mind kwijt bent en weet dat je het ware Zelf bent, dan is er geen sprake van ontwaken en verlichting voor jou. Zoiets gebeurt alleen in de mind. (als het denken geen denken meer is, weet ‘jij’ niets meer)Ik geloof helemaal niet in verlichting. Deze vraag wordt daarmee irrelevant. Ik geloof niet in verlichting en ontwaken. Het was toch de mind die onwetend was en verlichting nodig had?

    Bedoelt u dat er geen Zelf-realisatie en verlichting kan zijn en dat er ook niets dergelijks bestaat?

    Het zijn maar concepten bedoeld om de mind te doorgronden en te transcenderen.

    Het zijn maar woorden. Op het moment dat ik zeg dat je verlicht bent, of dat dit verlichting is, betekent dit dat ik jou beperkingen opleg. Ik kan dan ook zeggen dat je onwetend bent en verlicht moet worden. Op het moment dat ik zeg dat je ontwaakt bent en spreek over jouw ontwaken, betekent dit dat ik er van uit ga dat je tot nu toe geslapen hebt. Dit is onzin. Je slaapt niet; je denkt alleen maar dat je slaapt terwijl je niet slaapt! Zie je het verschil? Ik geloof dus helemaal niet in deze verlichting.

    We proberen iets te begrijpen wat we niet begrijpen kunnen. Is dat niet het probleem van veel mensen? Men wil iets begrijpen dat ons begrip te boven gaat en toch willen we dat de mind het begrijpt. Het gaat ons verstand te boven. Het is dan ook erg moeilijk.  (wat idioot is want jij – het denken – kan niet begrijpen wat het IS; denken is immers Leven!)

    Maar op het moment dat ik dingen uit ga leggen – alles wat ik u tot nu toe verteld heb, al uw tien vragen – het is allemaal onecht, het is niet waar.

    ik houd het op vermaak. Mijn hele leven was er vol van, keer op keer. Ik merkte dat het voor anderen een probleem was. Voor mijn echtgenoot misschien ook wel! Ik weet me altijd te vermaken. In mijn leven heb ik niets serieus genomen. De Leela waar u het over had, is kenmerkend voor mijn leven.

    Alles is vermaak.



, , , ,

De mens.

De mens, die wil altijd alles weten; hij wil begrijpen.

Hij wil graag weten wat hij hier doet, wat de zin van dit alles is, het waarom.

En telkens hij denkt dat hij het weet, voelt hij zich gelukkig, even. Maar dat komt louter omdat hij niet langer wilt weten.

Maar dàt weet hij niet.

En hop, daar gaat hij weer op zoek, hij wil opnieuw weten.

En heel de tijd weet hij niet. Maar dat weet hij net niet.

De mens weet niet dat hij niet weet.

En daarom weet hij ook niet hoe gelukkig hij wel is.

Maar hij hoeft het helemaal niet te weten, hij is het al.

Precies omdat hij niet weet hij niet weet.

Net als ‘n pasgeboren baby.